De Bloedbank

Voor wie nu denkt dat er een leuk gerecht met bloedsinaasappels aan zit te komen, helaas, helaas. Ik ga hier een verhaal ophangen over de echte bloedbank, Sanquin Bloedvoorziening!

Gister ben ik er weer langs geweest, de negende keer was het alweer. Bloeddonor zijn is met stip mijn favoriete vrijwilligerswerk: kost nauwelijks tijd & moeite maar voor de ontvanger maakt het een wereld van verschil. Denk aan verkeersslachtoffers of moeders die na een zware bevalling die veel bloed hebben verloren, of kinderen die langdurig ziek zijn en af en toe bloed krijgen om aan te sterken en zo weer even ‘tot leven kunnen komen’.

Helaas is niet iedereen even bekend met het bloed geven. De meesten weten wel dat er zoiets bestaat, en willen het misschien zelfs zelf gaan doen, maar omdat ze er vaak niet zoveel over weten blijft de drempel erg hoog. Niet nodig!

Bij mij was dat ook zo, een tijd geleden. Het leek me een mooi initiatief, en eigenlijk wilde ik zelf ook wel bloed gaan geven. Maar ja, waar dan, en hoe gaat dat allemaal in z’n werk… En zo bleef het een aantal jaar. Tot bleek dat mijn huisgenoot al jaren bloed gaf. Zij legde het één en ander uit, gaf me een foldertje en aanmeldingskaart, ik vulde die aanmeldingskaart in en stuurde hem op. Daarna hoorde ik een tijdlang niks, tot ik een informatiepakket en brief kreeg van Sanquin, over het maken van een afspraak voor een medische keuring. Zo gezegd, zo gedaan, ik werd goedgekeurd en een tijdje later werd ik opgeroepen voor mijn eerste keer bloed geven!

Bij een oproep, drie keer per jaar voor vrouwen, vijf keer per jaar voor mannen, krijg je een kaart toegestuurd waarop een periode van 2 weken staat aangegeven. Ergens in die twee weken is het de bedoeling dat je dan langskomt, de bloedbank is zowel in de ochtenduren als in de avond (en sommige dagen zelfs de hele dag) geopend, dus er is altijd wel een uurtje te vinden wanneer je kunt. Komen die twee weken niet uit, of voel je je niet lekker? Ook geen probleem, even mailen of bellen en je kunt je oproep verzetten of voor langere periode uitstellen.

Als je bij de bloedbank aan komt, moet je een vragenlijst invullen (denk aan: ben je ziek geweest, tattoeage laten zetten, operatie, zwanger, etc) en krijg je een korte medische keuring, om o.a. te kijken of je bloeddruk en ijzergehalte goed is. Daarna wordt je naar de ruimte gebracht ‘waar het gebeurt’. Daar staan een soort van ligstoelen (en die liggen echt gewéldig) met armleuning, en als je je ‘gesettled’ hebt wordt de naald in je arm gestoken, vastgezet en dan is het 10 à 15 minuten wachten tot er een halve liter is afgetapt. Jep, een HALVE LITER. Heel gek om later de arts met een flinke zak bloed, afkomstig uit jouw lichaam, rond te zien lopen. Overigens kan een volwassen lichaam makkelijk een halve liter bloed missen, geen zorgen.

Eerlijk is eerlijk, die naald in je arm is natuurlijk nooit leuk, ik denk niet dat er mensen op de wereld zijn die staan te springen bij het idee: “jeej, een naald in m’n arm!”. Maar ja, als de huisarts tegen je zegt dat je bloed moet laten prikken, dan zullen er maar weinig mensen zijn die zich daardoor laten tegenhouden, niet? Bij mij doet die naald overigens enkel de eerste 10 seconden pijn en daarna voel ik er weinig van. Ik neem vaak iets te lezen mee, dan duurt het voor je gevoel minder lang en zit ik ook niet voortdurend te denken “oh nee, er zit een naald in mijn arm”. Dat is nu eenmaal niet echt mijn ding.

Iedere donor wordt goed in de gaten gehouden, maar bij de eerste donatie(s) nog een tandje extra. Dan móét je blijven liggen tot je wat gegeten en gedronken hebt, en daarna mag je pas rustig opstaan. Better safe than sorry, zeg maar. Ik heb van nature een vrij bleek gezicht, en mij wordt ook opvallend vaak gevraagd of alles goed gaat. Nu heb ik een flauwval-verleden, maar van het bloed geven heb ik nog nooit last gehad. Na het bloed geven is het de bedoeling dat je nog even in de koffiehoek gaat zitten om wat te eten en te drinken. Bouillon, koffie, thee, fris, koeken, snoepjes, broodjes: er wordt daar goed voor je gezorgd!

Daarna stap je op, en zo sta je meestal binnen een uur weer buiten. Er wordt geadviseerd om 24 uur te wachten met intensief sporten of het besturen van zware machines, maar dat is alles. En dat was het dan. Simpel, niet?

Heb je interesse in bloeddonatie: ga eens naar de website van Sanquin Bloedvoorziening, kijk daar op je gemak rond, en kijk of het wat voor je is. Wil je je aanmelden, dan kan dat via de website. Heb je nog vragen, dan kun je die stellen via de website (of aan mij, als het vragen zijn die ik kan beantwoorden).

Ik hoop dat er mensen zijn die dit lezen en over het bloeddonorschap nadenken. Er zijn altijd nieuwe donors nodig. Het is zo ontzettend belangrijk!

Advertenties

Over Kat

Beginnende actieveling in de creatieve wereld, die graag haar maaksels aan de wereld wil laten zien.
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s