So long!

De blog is verhuisd: http://madebyml.blogspot.nl

Het heeft even geduurd, he? Maar nu eindelijk weer een berichtje…

…waarin ik vertel dat ik ermee stop!

Om op een ander adres weer verder te gaan, dat dan wel he. Poehpoe, was dat even schrikken zeg. Jahaa, geen zorgen, jullie zijn nog niet van me af.

Wat zeg je? Dat ik eigenlijk al heel lang de grote afwezige was in blogland? Dat je eigenlijk niet meer verwachtte dat ik terug zou komen? Sssssst… niet doorvertellen…

In alle eerlijkheid, zelf verwachtte ik dat ook niet.

Ik ben nogal van het nieuwe dingen uitproberen, met een hele hoop enthousiasme en energie. Iets nieuws ontdekken en er helemaal in op gaan, daar ben ik dol op en dat kan ik ook aardig. De blog was daar een gevolg van. Vol ideeën en verhalen, maar eigenlijk nog te verlegen om er iets van te laten zien, of überhaupt van mezelf te laten horen, besloot ik lang geleden dat het een goed idee zou zijn om een blog te beginnen. Zo kon ik mijn rondspokende gedachten op papier (virtueel dan) zetten, mijn angsten overwinnen, mijn creative momenten terugvinden en hey, wie weet zou iemand anders er nog eens iets aan hebben.

Nu ik veel creatieve gebieden wel ongeveer gezien heb en me er in thuis voel merkte ik dat ik een stuk minder de behoefte voelde om me er zo veel mee bezig te houden. Eerst ging dat bij vlagen, dan was ik teveel met andere zaken (of juist met niets) bezig om verslag te doen van hoe alles er voor stond en bleef het een paar weken stil, om daarna weer een paar berichten het web op te slingeren vol ‘het wordt beter’ beloften. Om vervolgens de blog nog meer te negeren omdat ik wederom te druk was met andere dingen.

Inmiddels heb ik mijn draai en richting wel zo’n beetje gevonden, en ben ik gerichter aan het werk. Serieuzer, zo kun je het ook noemen. Een nieuwe fase in mijn leven is rustigaan aangebroken, zo voelt het. Één waarin ik, een brede oriëntatiefase achter de rug, begonnen ben met aan mijn dromen te bouwen. Rustig aan en beetje bij beetje, met af en toe een kleine sprint, zoals dat bij mij het beste gaat.

Veel ruimte en energie voor grote omwegen passen daar niet echt meer in. Uitgebreide projecten, recepten van ieder uitgeprobeerd gerechtje opschrijven, mooie foto’s proberen te maken. Het neemt te veel plaats in van datgene waar ik serieus mee bezig wil zijn. Webdesign, daar houdt ik me nu ook vrijwel niet meer mee bezig. Het kost teveel energie en levert te weinig op, dus dan wordt de beslissing eenvoudig.

Productontwerp, dat is wat ik wil, dat is wat ik al heel lang wil, waar ik dan ook voor gestudeerd heb, en dat is ook waar ik later mijn boterham mee zou willen verdienen. Dat is ook waar ik mijn creatieve energie in wil steken, productontwerp en het opzetten van mijn eigen merk daarin. Daar haal ik ook mijn voldoening uit. Af en toe wat kleine projectjes ernaast, voor de afwisseling en ontspanning, wanneer ik daar de behoefte toe voel.

Maar omdat ik het toch erg leuk vind om nu en dan te verhalen over wat mij bezig houdt, ga ik op een andere manier met mijn blog verder.

Dit keer gaat alles in het Engels. De oorspronkelijke blog schreef ik in het Nederlands, omdat ik al moeite genoeg had met het zomaar schrijven van stukken tekst. Laat staan dat dat ook nog eens in een vreemde taal zou moeten… Maar die moeite is er nu wel vanaf, ik blaat vrolijk een end weg, en daarmee is één van mijn doelen dan ook bereikt. Voor professioneel gebruik is Engels echt nodig, en hoewel dat altijd lastiger zal blijven dan mijn moedertaal, hoop ik ook hierin steeds comfortabeler te worden, naarmate ik het vaker gebruik.

Ook wordt de opzet wat anders, breder, algemener. Ik wil het gewoon hebben over wat mij op dat moment bezig houdt, en dat zullen soms creatieve projectjes zijn, maar ook gewoon werkbeslommeringen, hoe-gaat-het-met-mijn-ontwerp verhalen, etcetera. En: onder mijn eigen naam!

Mijn nieuwe blog is te vinden op: http://madebyml.blogspot.nl

Dus, lieve lezers:

Bedankt voor jullie aandacht en support, bedankt voor het lezen, en:

I hope to see you again!

~ Kat /Marloes

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Karamelsnoepjes

Ayayay, daar was ik me toch bijna vergeten dat ik überhaupt een blog had! Ter compensatie maar meteen een fikse hoeveelheid foto’s, hopelijk zullen trouwe lezers mij dan een beetje kunnen vergeven.

Karamel maken, dat was me een tijdje geleden al gelukt. Het werd alleen heel snel kei- en keihard. Lekker, maar niet geschikt als weggeefbaar snoep. Dus ging ik op zoek naar een recept voor karamelsnoepjes. Dat was nog lastiger dan verwacht, omdat er vaak maisstroop wordt gebruikt wat in Nederland schijnbaar moeilijk te vinden is. Gelukkig vond ik dit simpele recept voor ‘Creamy caramels’.

In veel recepten, vooral de Amerikaanse, wordt moeilijk gedaan met thermometers en waslijsten vreemde ingrediënten en horden comments over dat het niet lukt en op welke manieren het allemaal wel niet mis kan gaan, brandwonden, gekaramelliseerde pannen en plakkerige huizen incluis.

Ik deed de ingrediënten in de pan, zette het op het vuur, volgde de instructies tot de karamel begon in te dikken en goot het uit in een met bakpapier beklede ovenschaal. Een tijdje laten uitharden en smullen maar (de karamels in bakpapier of plasticfolie wikkelen geeft een mooi resultaat!).

De multiple-choice conclusie van dit verhaal: a) ik ben een genie in de keuken, of b) Amerikanen zijn dat niet bepaald, of de meest voor de hand liggende optie c) de Amerikanen hebben een complot om alle karamel voor zichzelf te houden en doen daarom erg ingewikkeld op internet om de onwetende Europeanen te ontmoedigen. Intussen leren Amerikaanse kinderen op de kleuterschool de waarheid over karamel, hoe simpel het wel niet is. Ik ga voor optie d) -karamel houdt gewoon van mij-, omdat ik dan van de daken kan gaan schreeuwen dat de liefde wederzijds is.

Alleen jammer dat de snoepjes na verloop van tijd brokkelig worden aan de randen. Ze smaken dan nog steeds lekker, maar als ze geheel de zachte textuur hebben van aan het begin, zijn ze op z’n lekkerst. De oplossing: alles ter plekke opeten!

Ook smolt ik een blokje chocolade in een restje karamel, de blokjes die daarvan kwamen smaakten op zich goed, maar werden wat droog en zanderig van textuur.

Samen met nog wat pindarotsjes (chocolade smelten, pinda’s erdoor, in hoopjes scheppen, af laten koelen en voila) maakt dat een leuk pakketje!

Geplaatst in Algemeen | Tags: , , | 3 reacties

Appelrijst

Een eenvoudig lunchgerechtje, met wat warmte en pittigheid die in dit jaargetijde wel welkom zijn.

Er was nog wat rijst met rozijnen over van de vorige dag, die heb ik met kokosmelk verwarmd. Stevig wat kerriekruiden en cajunkruiden (Fiddes Payne, goeie tip van Prakkie!) erdoor. Ondertussen een geschilde appel in plakjes de koekenpan bakken, is de appel gaar dan door de rijst roeren. Zelf ben ik allergisch voor rauwe appel dus de appel moet goed gegaard zijn, maar de appel-allergielozen onder ons zouden de appel vast ook meteen in de rijst kunnen mikken en even mee laten warmen. Scheelt weer  afwas!

Geplaatst in Algemeen | Tags: | Een reactie plaatsen

Geschenkzakjes met label

Puntje 3 op mijn goede voornemens voor november was het maken van geschenkdoosjes. Achteraf bedacht ik me dat het maken van zakjes waarschijnlijk een stuk papierzuiniger was. Handig, want de meeste mooie papiertjes in mijn bezit zijn niet zo groot. Op zoek naar voorbeelden stuitte ik op deze tutorial over het omvormen van een envelop naar een geschenkzakje, supersimpel!


Meteen even uitgeprobeerd (stervormige stempel nummer 1 is al af, de rest komt later nog), bestempeld, de puntjes vastgelijmd, even met een gewichtje in de zakjes laten drogen, en ze waren klaar.

Ook had ik al langer in mijn hoofd zitten dat ik eens labeltjes moest gaan maken, zo moeilijk is dat namelijk niet: je hebt enkel een stevige kaart/karton, snijmatje, stanleymes, lineaal en perforator nodig. Uit één A6 kaart haal ik 2 grote en 4 kleine labels. Voor deze labels heb ik 1:1 verhoudingen gebruikt (de stukken werden telkens precies in het midden doorgesneden), maar het beschrijfbare deel is nu wat vierkant. Voor een meer rechthoekig beschrijfbaar deel werkt het fijner om de breedte de verhouding 2:3 te gebruiken.

De chocolaatjes deed ik eerst in wat folie omdat ik niet zeker wist of de binnenkant van de envelop voedselveilig was. Het labeltje beschrijven, bestempelen, vastmaken met een lintje of veter, en klaar is je kadootje!

Geplaatst in Algemeen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Weggeefchocolaatjes

In mijn voornemen om weggeefbare snoepjes te maken ben ik (uiteraard) begonnen met chocolade. Op deze website zag ik de tip om maar 2/3 van de chocola au bain marie te verwarmen, daarna de pan/kom uit het water te halen en dan pas de rest van de chocolade toe te voegen. En daarna de chocolade niet in de koelkast maar daarbuiten op te laten stijven. Wellicht zou dat helpen om te voorkomen dat de chocola daarna in de koelkast zou moeten worden beward, zoals mij eerder overkwam?

Jep, het hielp! Of in ieder geval, deze hoeven niet in de koelkast te worden bewaard, of dat aan de werkwijze ligt weet ik niet maar voor de zekerheid hou ik het voortaan zo. Chocoladeflikken maak je heel eenvoudig met een lepeltje chocola op een stuk bakpapier. Daarna wat minismarties erop drukken, mmmm…

Of je gebruikt extra pure chocolade en doet daar nog wat (hoe kan het ook anders) Cointreau doorheen. Eventueel nog wat zilverpareltjes erop voor de “bling” en de extra crunch en je hebt een prima sjiek hapje.

Of je maakt met de melkchocolade lijnen in de vormpjes (met een zelfgevouwen spuitzakje of een decoreerpen), als die uitgehard zijn kan de extra pure chocola eroverheen. Die witte lijnen? De enige verklaring die ik kan verzinnen is dat er nog wat vocht in vormpjes zat omdat ik ze vlak daarvoor had afgewassen. Maar het extra marmereffect is leuk!

Volgende keer wil ik pogen karamels of toffees te maken. Ik ben benieuwd!

Geplaatst in Algemeen | Tags: , | 2 reacties

Goede voornemens voor november

De buit van de maand is weer binnen:

In de winkel hebben we nu allerlei leuk klein spul voor een paar euro, ik kon het niet laten om er daar een paar van aan te schaffen. Die pen is om met chocola en dergelijke makkelijk te kunnen schrijven/decoreren, de twee gekke wit/rood en wit/blauwe dingen zijn knijpertjes voor plastic zakjes, lekker handig!

Omdat ik de laatste tijd een beetje doelloos bezig ben en me er maar makkelijk vanaf maak, projectgewijs gezien dan, heb ik mij voor deze maand een paar crea-doelen gesteld. Kijken of ik ze ga halen:

1. Stervormige stempels maken in verschillende maten en die ook tenminste 1 keer gebruiken.

2. Weggeefbare snoepjes maken. En met weggeefbaar bedoel ik dat ze buiten de koelkast moeten kunnen worden bewaard, voor meer dan een paar dagen. Het lijkt me namelijk zo ontzettend leuk om bij verjaardagen en andere gelegenheden een klein doosje zelfgemaakt lekkers te kunnen meenemen! Waarschijnlijk komen de kleine siliconen bonbon/minimuffinvormpjes dan meteen goed van pas.

3. Kleine doosjes maken, om de snoepjes dan ook in te kunnen doen. Wellicht ook meteen te bestempelen, ha!

4. Indien op tijd bezorgd: beginnen met elektrische viool spelen (daarover later meer…). En om in muzikale sferen te blijven: lekker doorgaan met op mijn ukulele (Hawaiaans mini-gitaartje) pingelen ’s avonds (het begint al aardig te klinken), en zoveel mogelijk op de woensdag naar repetitie om mijn bandurria-skills ook steeds verder op te vijzelen. Muziek-overkill? Bestáát niet!

5. Tenminste één ‘kadootje dat niet op tijd af kwam en nu maar blijft liggen’ alsnog afmaken.

6. Een ‘ADHD-proof’ weekschema bord verzinnen en maken. Daarover later ook meer.

7. Het ‘Britse rokje‘ eindelijk eens afmaken. Kijken of daar voor de verandering eens wél een draagbaar kledingstuk van komt.

De spelregels: andere zaken zoals webdesign en huishouden mogen uiteraard niet verwaarloosd worden, helaas pindakaas… Woei, ik krijg het nog druk deze maand!

Geplaatst in Algemeen | Tags: | Een reactie plaatsen

Handig

…voor het traditionele Spaanse kostuum dat ik bij optredens met de muziekgroep draag, waarbij het jasje nét te kort is zodat er een stukje van mijn witte blouse onderuit piept. …voor onder shirtjes met nét iets teveel inkijk naar mijn smaak.. …als simpel rokje over een broek of legging.

Men neme een lap tricot of iets anders stretchigs, even breed als de omtrek van het lichaam. Men vouwe het dubbel. Men naait de zijkanten aan elkaar met een stretch-steek. Men steekt den tweelingnaald in den naaimachine. Men naait met de tweelingnaald een zoom aan de onder-  en bovenkant van het kledingstuk. En men is klaar.

Althans… dat dacht ik dan.

Want inmiddels ben ik geen 14 jaar meer, maar 24, mét bijbehorende uitvergrote heup- en voorgevelmaten t.o.v. de taillemaat. En daarvoor heb ik de rekbaarheid van de gebruikte tricot toch íetsjes onderschat met mijn “Mwoah, taillemaat plus een paar centimeter zal wel breed genoeg zijn”. Oftewel, knappende naden bij het aantrekken. Oeps…

Typisch gevalletje ‘volgende keer beter’. Zucht.

(Oja, het shirt heb ik mijn paspop aangetrokken omdat de tape anders los ging laten)

Geplaatst in Algemeen | Tags: , | Een reactie plaatsen